ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ (ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΕΚΣΤΑΣΕΩΣ ΣΤΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ) - MESSY WORD BACKUP

Ρωμ. 5,16                  Και η ανεκτίμητος δωρεά του Χριστού δεν είναι όπως η βλάβη από την αμαρτίαν του ενός, αλλ' ασυγκρίτως μεγαλυτέρα, αφού εξαλείφει αναρίθμητα πλήθη αμαρτιών. Διότι η μεν καταδίκη της παραβάσεως του Αδάμ έγινε δι' ένα μόνον αμάρτημα και επεξετάθη εις όλον τον κόσμον. Η χάρις όμως και η δωρεά από την σταυρικήν θυσίαν του Χριστού έσβησε τα πλήθη των παραπτωμάτων όλου του ανθρωπίνου γένους, ώστε να ημπορούν οι πάντες να εύρουν την δικαίωσιν.

Ρωμ. 5,17                  Διότι, εάν εξ αιτίας της παραβάσεως του ενός, του Αδάμ, ο θάνατος εκυριάρχησε δια του ενός ανθρώπου, πολύ περισσότερον αυτοί που παίρνουν τον ανεξάντλητον πλούτον της χάριτος και την δωρεάν της δικαιώσεως, θα βασιλεύσουν αιωνίως εις νέαν ζωήν δια μέσου του ενός, του Ιησού Χριστού.

Ρωμ. 5,20                 Ο δε μωσαϊκός Νομος εισεχώρησε τρόπον τινά προσωρινώς, δια να καταστή αισθητόν το πλεόνασμα της αμαρτίας και της ενοχής, που προήλθεν από την πτώσιν του Αδάμ. Οπου όμως επλεόνασεν η αμαρτία, εκεί επερίσευσε πολύ πλουσιωτέρα και αφθονωτέρα η χάρις.

Ρωμ. 5,21                  Ινα, όπως ακριβώς εκυριάρχησεν η αμαρτία, και μία έκφρασις αυτής της κυριαρχίας ήτο ο θάνατος, έτσι βασιλεύση και η χάρις δια της δικαιώσεως, ώστε να επικρατήση η αιωνία ζωή δια μέσου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΜΟΝΟ ΜΕΣΩ ΠΙΣΤΕΩΣ ΔΙΝΕΤΑΙ ΩΣ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ Η ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΜΑΡΤΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ

Ρωμ. 6,22                 Τωρα δε που απεκτήσατε την ελευθερίαν και απηλλάγητε από την δουλείαν της αμαρτίας, υπεδουλώθητε δε θεληματικά στον Θεόν, έχετε ως καρπόν την προκοπήν εις την αγιότητα τελικόν δε και αναφαίρετον κέρδος την αιωνίαν ζωήν.

Η ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΟΠΩΣ ΕΙΠΑΜΕ, ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ. Ο ΔΙΚΑΙΩΘΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΡΓΑ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΄Ή/ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ.  ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΜΙΛΑΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΑΓΙΑΣΜΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΣ. Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ, Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΩΣ, Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ (ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΑΙ ΑΙΤΙΟ ΤΗΣ ΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΘΕΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΩΣ, ΔΛΔ Η ΔΟΥΛΩΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ) ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ.

ΙΔΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΡΩΜ. 5,20 – 21

Ρωμ. 6,23                 Διότι αι μεν συνέπειαι και ο μισθός της αμαρτίας είναι ο πνευματικός θάνατος, το δε δώρον του Θεού προς εκείνους, που τον υπακούουν, είναι η αιώνιος ζωή δια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΟΤΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ (ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΑΛΛΑΓΗΣ ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΝΟΗΜΑΤΙΚΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΣΘΗΚΕ)

χάριτος και την δωρεάν της δικαιώσεως, θα βασιλεύσουν αιωνίως εις νέαν ζωήν δια μέσου του ενός, του Ιησού Χριστού.

έτσι βασιλεύση και η χάρις δια της δικαιώσεως, ώστε να επικρατήση η αιωνία ζωή δια μέσου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

ΓΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ = ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΑΚΗΡΥΤΕ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ-ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΩΣ ΚΑΤΙ ΤΟ ΜΑΖΙΚΟ, ΕΣΤΩ ΑΚΟΜΑ ΟΜΩΣ ΩΣ ΕΡΧΟΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΣΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΧΡΟΝΟ ΑΝ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ-ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΕΡΧΟΤΑΝ ΜΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΤΟ ΚΑΘΕ ΑΤΟΜΟ ΚΑΙ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΑΥΤΗΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ

ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (JOY IN THE SPIRIT-ΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ)= (ΕΠΑΝΑ)ΜΕΘΕΞΗ ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ ΟΝ-ΘΕΟ

ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ = ΜΕΣΟΝ (ΕΠΑΝΑ)ΜΕΘΕΞΗΣ ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ ΟΝ-ΘΕΟ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ-ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΩΣ ΚΑΤΙ ΤΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ, ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΜΕΓΕΘΗ ΚΑΙ ΤΑ 2 ΑΛΛΑ ΟΧΙ "ΥΛΙΣΤΙΚΟΥ" ΤΥΠΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΜΕΓΕΘΗ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ""ΑΙΘΕΡΙΚΟ"ΦΥΣΙΚΕΣ"

ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΠΑΥΛΟΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΗΜΕΙΟ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ή ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Ή ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, ΤΟΤΕ ΤΟ ΚΑΘΕ ΕΔΑΦΙΟ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΝΟΗΜΑΤΙΚΑ ΑΠ' ΟΤΙ ΑΝ ΤΟ ΕΙΧΕΣ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΠΕΡΙΣΠΑΣΜΕΝΑ

Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΔΙΝΕΙ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΑΜΕΣΑ, ΑΡΑ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΔΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ!

ΠΕΘΑΝΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΜΑΣ, ΟΤΑΝ ΑΥΤΕΣ ΝΟΟΥΝΤΑΙ, ΙΣΧΥΟΥΝ ΚΑΙ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΥΠΟ ΝΟΜΟ

ΕΤΣΙ ΞΑΝΑΓΡΑΨΑΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ, ΠΟΥ ΜΕΣΩ ΑΥΤΟΥ ΚΑΤΗΡΓΗΣΕ ΤΟ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ, ΤΑ ΠΙΟΝΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΟΥ ΣΤΑΥΡΩΣΑΝ ΑΥΤΟΝ (ΦΑΡΙΣΣΑΙΟΙ). ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΞΑΝΑΓΡΑΨΙΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΠΑΝΕΦΕΡΑΝ ΤΟ ΝΟΜΟ ΠΟΥ ΚΑΤΗΡΓΗΣΕ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΑΛΑΝΕ, Ο ΧΡΗΣΤΟΣ

Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΕΦΕΡΕ ΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΔΙΑ ΠΙΣΤΗΣ, ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ (ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ) ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ (ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ)

Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ

Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ

ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ

ΑΓΙΑΣΜΟΣ = ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΣΜΙΚΑ, ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΚΟΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΓΝΟΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, ΝΑ ΘΑ... ΑΓΙΑΣΘΟΥΝ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΜΠΟΔΙΖΟΥΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΟΣΜΙΚΕΣ ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΑΥΟΥΝ ΝΑ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ...

ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟ = ΣΠΟΡΑ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ (ΜΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ) (ΚΛΠ ΣΥΝΑΦΗ), ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΑΙ ΤΑ 2 ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ. ΑΡΑ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟ = ΜΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗ, ΑΠΛΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΟΑΣΗ ΣΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Ο ΚΑΡΠΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΘΕΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ, ΑΡΑ ΑΦΟΥ Η ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΞ ΚΑΙ ΜΟΝΟΜΙΑΣ, ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΞ ΚΑΙ ΜΟΝΟΜΙΑΣ, ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕ ΣΥΝΑΦΕΣ (ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟ) ΣΧΕΤΙΚΟ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ, ΣΥΝΕΠΩΣ

ΑΡΑ ΛΟΙΠΟΝ, ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΘΕΟ [ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ] (=ΣΠΟΡΑΣ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΛΠ ΣΥΝΑΦΗ [ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΑΜΕ ΠΩΣ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟΣΤΙΓΜΙΑΙΑ], Η ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΖΩΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΜΙΑΣ, ΑΠΑΞ ΚΑΙ ΔΙΑΠΑΝΤΩΣ, ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΙΣΜΑ

Ο ΕΞ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, ΚΑΙ ΕΞ ΑΛΛΟΥ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΝΑ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΡΟΠΟΝ ΤΙΝΑ -ΕΙΝΑΙ- ΤΟ ΑΛΛΟ

ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΣΧΕΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΟΝΟΣΤΙΓΜΙΑΙΟ, ΑΠΑΞ ΚΑΙ ΜΟΝΟΜΙΑΣ, ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ Ή/ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΑΓΙΑΖΕΙ=ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ=ΑΓΙΑΖΕΙ

ΕΤΣΙ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ Ο ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΤΕ ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ΔΕΝ ΠΡΟΫΠΕΘΕΤΕ, ΚΑΤΑ ΤΟ ΧΡΗΣΤΟ, ΚΑΝΕΝΑ ΑΓΙΑΣΜΟ Ή ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΑΓΙΑΣΜΟ, ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 6,23 ΧΑΡΙΣΜΑ-ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΧΩΡΙΣ ΑΓΙΑΣΜΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ(;), ΑΛΛΑ ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ

Ρωμ. 6,22          νυνὶ δὲ ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας δουλωθέντες δὲ τῷ Θεῷ ἔχετε τὸν καρπὸν ὑμῶν εἰς ἁγιασμόν, τὸ δὲ τέλος ζωὴν αἰώνιον.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΘΕΟ-ΣΠΟΡΑΣ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ :

(ΟΠΟΥ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ ΤΩΝ ΚΔ ΕΔΑΦΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ SABBATHFELLOWSHIP ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ,ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ, ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΥΤΗ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΕΞ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣΤΙΓΜΑΙΑ)

Ρωμ. 6,20          ὅτε γὰρ δοῦλοι ἦτε τῆς ἁμαρτίας, ἐλεύθεροι ἦτε τῇ δικαιοσύνῃ.

Ρωμ. 6,20                 Αλλοτε, όταν ήσθε δούλοι εις την αμαρτίαν, ήσθε μεν ελεύθεροι ως προς την δικαίωσιν και την αρετήν, που θέλει ο Θεός, - ΑΡΑ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ Η ΠΟΙΝΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΔΙΚΑΙΩΣΕΩΣ

Ρωμ. 6,21          τίνα οὖν καρπὸν εἴχετε τότε ἐφ᾿ οἷς νῦν ἐπαισχύνεσθε; τὸ γὰρ τέλος ἐκείνων θάνατος.

Ρωμ. 6,21                  αλλά ποίον καρπόν, ποίον κέρδος και ωφέλειαν είχατε τότε από τα έργα της αμαρτίας, δια τα οποία τώρα εντρέπεσθε κάθε φοράν που τα ενθυμείσθε. Διότι η κατάληξις εκείνων είναι ο αιώνιος πνευματικός θάνατος. Η ΚΑΤΑΛΗΞΙΣ-ΟΨΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ, ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ, ΔΙΑ ΤΗΣ ΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΑΣ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΘΕΟ, ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ (ΩΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΥ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΩΣΗ ΣΑΣ ΣΤΟ ΘΕΟ ΑΓΙΑΣΜΟΥ), ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΠΛΕΟΝ ΝΑ ΠΡΑΞΕΤΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ, ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΟΨΟΝΙΑ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ, ΕΝΩ ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΟΥΛΩΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ, Η -ΑΙΩΝΙΩΣ ΖΩΗ- ΠΟΥ ΜΗΔΕΝΙΣΕ ΜΕΣΑ ΣΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΜΑΡΤΩΛΑ ΕΡΓΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΤΕ ΕΩΣ ΤΩΡΑ, ΠΡΙΝ ΣΑΣ ΔΟΘΕΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ Η ΟΠΟΙΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ, ΩΣ ΚΑΡΠΟ ΤΗΣ ΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΘΕΟ ΣΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΘΕΟ ΒΟΗΘΑΕΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ-ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ  ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ, Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ. ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ  ΣΤΟ ΘΕΟ ΩΣ ΜΟΝΟΣΤΙΓΜΙΑΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΑΞ ΚΑΙ ΜΟΝΟΜΙΑΣ, ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ, Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ. ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΖΩΗΣ Η ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΘΕΟ, ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ – ΔΛΔ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΘΕΟ, Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ! ΔΙΟΤΙ :

Ρωμ. 6,23          τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος, τὸ δὲ χάρισμα τοῦ Θεοῦ ζωὴ αἰώνιος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.

Ρωμ. 6,22          νυνὶ δὲ ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας δουλωθέντες δὲ τῷ Θεῷ ἔχετε τὸν καρπὸν ὑμῶν εἰς ἁγιασμόν, τὸ δὲ τέλος ζωὴν αἰώνιον.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΙΣΜΑ ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΡΟΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΗ Η ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟ; ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΑ Η ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΞ ΚΑΙ ΜΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟ. ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ Η ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ. ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΣΥΝΑΦΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ Ή/ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ, ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΠΩΣ ΑΠΑΞ ΚΑΙ ΜΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗ

ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΔΙΧΩΣ ΑΓΙΑΣΜΟ;

ΕΤΣΙ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ Ο ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΤΕ ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ΔΕΝ ΠΡΟΫΠΕΘΕΤΕ, ΚΑΤΑ ΤΟ ΧΡΗΣΤΟ, ΚΑΝΕΝΑ ΑΓΙΑΣΜΟ Ή ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΑΓΙΑΣΜΟ, ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 6,23 ΧΑΡΙΣΜΑ-ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Ρωμ. 6,19                  Χρησιμοποιώ ανθρωπίνας εικόνας και εκφράσεις εξ αιτίας της αδυναμίας, που παρουσιάζει η ανθρωπίνη, η σαρκική ακόμη κατάστασίς σας. Δηλαδή όπως είχατε προσφέρει τα μέλη σας δούλα εις την ακαθαρσίαν της αμαρτίας και της ανομίας, δια να διαπράττετε την αμαρτίαν, έτσι και τώρα πρέπει να προσφέρετε τα μέλη σας δούλα εις την αρετήν, δια να πρωχωρήσετε και επιτύχετε την αγιότητα.

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΝ ΔΕ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ

Justification is when we receive eternal life; sanctification is when we learn to live within eternal life; and glorification is when we fully experience eternal life.

Ο ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ LIFE-LONG ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΣ, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΝΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ, ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ ΜΟΝΑΧΟΣ ΚΑΝΕΙΣ, ΟΠΟΥ ΤΟΤΕ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΘΕΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΜΟΝΟΜΙΑΣ ΑΠΟΛΑΒΗΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ. ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ «ΑΜΑΡΤΙΑ» ΑΝ ΔΕΝ ΔΟΘΕΙ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΚΑΙ ΧΑΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΘΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΣΥΝΕΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ «ΚΑΤΡΑΚΥΛΑ» ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΠΟΤΕ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ. («Ο ΝΟΜΟΣ ΔΕΝ ΕΔΙΝΕ ΤΗ ΛΥΤΡΩΣΗ, ΤΗ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΚΑΙ ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ»)

ΑΡΑ ΜΠΟΡΕΙ, ΟΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΞΑΜΕ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ, ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΟΝΟΣΤΙΓΜΙΑΙΟΣ

Ο ΜΟΝΟΣΤΙΓΜΙΑΙΟΣ ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΑΙΩΝΙΟΣ ΖΩΗ, ΓΙΑΤΙ ΠΛΕΟΝ Ο ΑΓΙΑΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ, ΚΑΘΙΣΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΣΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΕΛΕΙΑ-ΑΙΩΝΙΑ (Η ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΖΩΗ) , ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΣΜΙΚΑ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ-ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ-ΘΕΩΣΗ-ΝΙΡΒΑΝΑ

Η ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΙΑΝΟΥ ΠΑΝΤΟΥ ΣΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΥΠΟΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΠΗΓΑΖΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ (ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΙΑΝΟΥ = ΥΠΟΔΟΥΛΩΘΕΙΤΕ ΣΤΟ ΘΕΟ, ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΕ ΤΑ ΜΕΛΗ ΣΑΣ ΔΟΥΛΑ ΣΤΗΝ ΣΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΤΕ ΣΤΗΝ ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΚΛΠ, ΚΟΙΝΩΣ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΦΕΡΝΕΙ ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΟΠΩΣ ΕΙΠΑΜΕ ΚΑΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΑΜΕ ΜΕΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ), ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΛΥΕΙ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΕΩΣΟΤΟΥ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 6,23 ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΑΜΕΣΑ ΟΤΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

Sanctification often leads to the temporal experience of eternal life, but is not eternal life itself.

Protestants generally believe that perfect sanctification (actual sinlessness) is not attainable and that eternal life is merited solely by the grace of God through Jesus Christ.

ΤΟ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑ ΔΕΝ ΑΓΙΟΠΟΙΕΙ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΤΟ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑ ΧΟΡΗΓΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ

Luther taught that salvation and, consequently, eternal life are not earned by good deeds but are received only as the free gift of God's grace through the believer's faith in Jesus Christ as redeemer from sin. (REDEEMER FROM SIN THROUGH NEGATING THE LAW, THE POWER OF SIN)

ΟΙ ΜΗ ΑΥΘΕΝΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΜΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΑΓΙΑΣΜΟ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΙΡΕΣΟΥΝ ΤΟΝ ΜΟΝΟΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΑΥΘΕΝΤΙΚΩΝ ΜΕΡΩΝ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ

ΚΑΙ ΤΟ ΚΤ. ΙΩ. ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ ΟΤΙ Η ΑΙΩΝΙΟΣ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΗ

Η ΑΙΩΝΙΟΣ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΧΡΗΣΤΟ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

*******************************************************************

So the actual formula of some Protestants is this:
Positional Sanctification which includes both justification and eternal life > progressive sanctification which includes being conformed to the image of Christ and service earning rewards to Christ > ultimate sanctification which our adoption as children of God in glorified bodies = Biblical Salvation 

This view is completely consistent with Romans 6:22. Note in Romans 6:19, the idea is that we should present our members as slaves of Righteousness, this is striving to be Christ-like, which refers to progressive sanctification. But this is not all, for while the wages of sin is death refers to those who have not been positionally sanctified by being spiritually placed in Christ, the free gift of God is eternal life for those who have been positionally sanctified.

If (1) eternal life is a free gift, as Romans 6:23 says it is (“the free gift of God is eternal life”) and is not a wage — not something you earn, not something you deserve — and if (2) this eternal life is the outcome (not the wage) of sanctification, as verse 22 says it is, then the sanctification must be a free gift too.

*******************************************************************

ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΔΩΡΟ Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ, [ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ Η ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣΤΙΓΜΙΑΙΑ ΠΡΑΞΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΕΦ’ ΟΣΟΝ ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΗ ΩΣ ΤΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΖΩΗΣ, ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΖΩΗΣ ΩΣ ΤΕΛΟΥΣ ΑΥΤΗΣ – ΔΛΔ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΘΕΟ ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ]

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΙΩΝΙΟΣ ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ (ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ) ΑΓΙΑΣΜΟ, ΤΑ 2 ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟ ΕΝΑ ΤΟ ΑΛΛΟ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ Ή/ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ ΝΑ ΦΕΡΝΕΙ Ή/ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΕΙ-ΣΥΝΤΗΡΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟ

ΑΡΑ ΑΦΟΥ Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΟ ΤΟΤΕ ΚΑΙ Η ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥΣ ΩΣ ΔΟΥΛΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΕΤΗ (ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΙΟΤΗΤΑ) ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣΤΙΓΜΙΑΙΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ, ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ-Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΤΟΤΕ ΑΠΑΞ ΘΑ ΕΠΑΥΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΟ-ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΔΩΡΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ, ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΔΩΡΟ-ΧΑΡΙΣΜΑ ΚΑΙ ΑΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ...

ΛΕΕΙ Ο ΚΑΡΠΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΘΕΟ, ΤΟ ΔΕ ΤΕΛΟΣ (ΑΡΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ -ΤΗΣ- -ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ- ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ -ΤΟΥ- -ΑΓΙΑΣΜΟΥ-) Η -ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ-

*******************************************************************

Let me try to show you this more closely from the very wording of Romans 6:22 and its connection with verse 23. Verse 22 says, “But now having been freed from sin and enslaved to God, you derive your benefit, resulting in sanctification, and the outcome, eternal life.” So eternal life is the outcome or the end of sanctification. Or to turn it around, sanctification is the process of becoming more Christlike from one degree to the next (as 2 Corinthians 3:18says 18 And we all, with unveiled face, beholding the glory of the Lord, are being transformed into the same image from one degree of glory to another. For this comes from the Lord who is the Spirit.), which ends in eternal life. You can say it either way. You can say eternal life is the outcome of sanctification. Or you can say sanctification is the path that leads to eternal life.

Because Eternal Life Is a Free Gift

Now notice the relationship between verse 22 and 23. Verse 23 begins with “for” or “because.” That is a crucial word for understanding how sanctification and eternal life relate to each other. So what is the argument in verse 23 about eternal life? It’s the second half of the verse: “but the free gift of God is eternal life in Christ Jesus our Lord.” So let’s put the two verses together with this connector that Paul used: eternal life is the outcome of being freed from sin and enslaved to God and bearing fruit in sanctification, “for” — because — “eternal life is a free gift.”

Do you see what that is saying? Verse 23 does not stand alone. It is the ground, the basis, the argument, the foundation of verse 22. The statement that eternal life is a free gift and not a wage is the basis for saying that eternal life is the outcome of sanctification.

Verse 22: eternal life is the outcome of sanctification “because,” verse 23: eternal life is a free gift. What that means is that sanctification too is a free gift. “Being freed from sin” is a gift of God. “Being enslaved to God” is a gift of God. “Deriving your benefit” (or “having your fruit”) is a gift of God. Its result, “sanctification,” is a gift of God. Why? Because eternal life, which is the outcome of these things, is a gift of God.

If the holiness you must have to inherit eternal life is not a gift of God, then eternal life is not a gift of God. That would be like saying: I will give you a free ride on the Amtrak Empire Builder to Seattle. It’s a free gift. But you have to hand in a ticket when you get on, and I’m not going to give you the money for the ticket. Well then, the train ride is not a free gift.

So it is with verse 22. If eternal life is the outcome of sanctification (the ticket for the train) and sanctification is not a free gift, then eternal life is not a free gift. But verse 23 says that eternal life is a free gift. And so the ticket will be paid for. That too will be a gift.

We saw this truth just as clearly in verse 17: “Thanks be to God that though you were slaves of sin, you became obedient from the heart.” Thanks should be to God that we became obedient to the teaching of the Bible, because our obedience to the Bible is a gift of God. That is, sanctification is a free gift, just as eternal life is. And what a precious gift it is! And O how thankful and humble we should be (1 Corinthians 4:7)! 7 For who sees anything different in you? What do you have that you did not receive? If then you received it, why do you boast as if you did not receive it?

ΑΚΟΥΣΜΑ ΣΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ è ΔΙΚΑΙΩΣΗ è ΑΓΙΟΣΥΝΗ è ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ!

ΑΚΟΥΣΜΑ ΣΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ è ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ è ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ (ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ = ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΝ ΤΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ)*** è ΑΓΙΟΣΥΝΗ

ΑΚΟΥΣΜΑ ΣΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ è ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ è ΑΓΙΟΣΥΝΗ è ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ

ΑΡΑ ΟΛΑ ΜΟΝΟΣΤΙΓΜΙΑΙΑ, ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΑΙ ΚΑΡΠΟΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ (ΔΙΑ ΤΗΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ) ΤΑ ΠΕΡΙ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΘΕΟ, ΔΟΥΛΩΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΕΤΗ, ΣΠΟΡΑ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ, ΒΑΔΙΣΜΑ ΜΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΛΠ ΚΛΠ ΣΥΝΑΦΗ Ή ΤΑΥΤΟΣΗΜΑ

What About Our Own Choices?

Now let’s deal with two practical applications of this teaching.

First, what about your own obedience — your own choices to do what Romans 6 calls you to do? Just as clearly as Romans 6 teaches that sanctification is a gift, it also teaches that it is our act of obedience. Sanctification is something we do. We will it. You can see this clearly in at least four verses.

§  Verse 11: “Consider yourselves to be dead to sin, but alive to God in Christ Jesus.” This is a command to do something with your mind: to consider, and to think a certain way. It is a command not to be passive.

§  Verse 12: “Do not let sin reign in your mortal body so that you obey its lusts.” This is a command to fight against sin and defeat its deceitful desires.

§  Verse 13: “Do not go on presenting the members of your body to sin as instruments of unrighteousness; but present yourselves to God as those alive from the dead, and your members as instruments of righteousness to God.” This is a command to take the parts of your body and put them in the service of God, for righteousness. It is a call against passivity. We must act. We must choose. We must prefer one path over another. This is sanctification.

§  Verse 19b essentially repeats verse 13: “Just as you presented your members as slaves to impurity and to lawlessness, resulting in further lawlessness, so now present your members as slaves to righteousness, resulting in sanctification.” This is a command. We obey. We act. We choose. We prefer. And the effect is sanctification.

Our Acting and Choosing Is the Gift of God

So how shall we put these two truths together? (1) Sanctification is a free gift of God, and (2) sanctification is something you do, something you choose. It is a series of preferences you have and express.

The answer is that your doing is the gift of God. Your choosing is the gift of God. Your preferring God over sin is the gift of God. Let’s be careful how we think about this. What if someone says, “Since sanctification is the gift of God, I don’t need to do anything”? Well, that would be like saying, “Since my doing something is the gift of God, I don’t need to do something.” God’s gift of sanctification is not instead of your doing and choosing and preferring God. God’s gift is your doing and choosing and preferring God. So don’t slip into that way of talking or thinking. – ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΑΓΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ ΜΕΣΩ ΣΠΟΡΑΣ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ-ΒΑΔΙΣΜΑ ΚΑΤΑ ΠΝΕΥΜΑ-ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-ΔΟΥΛΩΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΚΛΠ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΥΝΤΗΡΟΥΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΤΗ ΧΟΡΗΓΕΙ ΕΚΚΙΝΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΑΥΤΑ (ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΣΕ ΕΛΕΓΧΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΣΥ ΚΑΙ ΣΠΕΡΝΕΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ, Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΔΩΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ, ΚΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙ ΑΝ ΔΕ ΣΠΕΙΡΕΙΣ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΣΠΕΙΡΕΙΣ ΣΤΗ ΣΑΡΚΑ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΠΑΡΩΔΙΚΑ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ – ΝΑ ΑΤΟΝΗΣΕΙ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗ -ΕΩΣΟΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΣΠΕΡΝΕΙΣ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΛΠ)

Μία προϋπόθεση υπάρχει, να κηρυχθεί η ορθή διδασκαλία του ευαγγελίου, όπως έκανε τότε ο Παύλος και όπως λέει στις επιστολές του έκανες πολλούς να λάβουν την αιώνια ζωή δια της χορήγησης αυτής απο το πνεύμα, το οποίο λαμβάνεται όπως λέει στην Προς Γαλάτας επιστολή μόνο με το άκουσμα του κηρύγματος αυτού!!!

There are two classic places in the New Testament outside Romans 6 that capture this truth: that we act and we choose, and this acting and choosing is the gift of God. It is really our act and it is really his gift. It is really our choice and it is really his gift. One is Philippians 2:12–13:

So then, my beloved, just as you have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your salvation with fear and trembling; for it is God who is at work in you, both to will and to work for his good pleasure.

Here we are commanded to “obey” — “as you have always obeyed . . . much more now.” And this obedience is described in terms of “working out our salvation.” We obey and we work. It is our act and our choice. But beneath our doing and our willing is God giving the willing and giving the doing. “For it is God who is at work in you, both to will and to work for his good pleasure.” It is really our work and really his gift. It is really our willing and really his gift.

The other text is Philippians 3:12: “Not that I have already obtained it or have already become perfect, but I press on so that I may lay hold of that for which also I was laid hold of by Christ Jesus.”

Here, Paul models for us how to think about the efforts — the choices and the actions — of sanctification. I am not perfect, he says. But I press on. I act. I am not passive. I am reaching out to take hold something. And what is that? “To lay hold of that for which I was laid hold of by Christ Jesus.” His reaching out to possess Christ is because Christ has reached out and taken hold of him.

So if someone says, “Well, if Christ has already taken hold of me, I don’t need to press on and obey and choose righteousness,” that person shows that he probably has not been laid hold of by Christ. Why? Because Paul teaches that Christ’s laying hold of us is why we are able to lay hold of him. If you don’t want more of Christ and more likeness to Christ, day after day, and week after week, you probably don’t have Christ in you. Christ’s laying hold of us does not replace our laying hold of him. It inspires and enables our laying hold of him.

So let’s be biblically obedient. Sanctification is our work and our work is God’s gift. Sanctification is our willing and our willing is God’s gift. We are accountable for our actions, and God is sovereign over our actions. So let us will and let us act with all our might in the cause of righteousness and love, because our will and our act and our might are the gift of God. And the more energy we expend in this way, in this way, the more glory God will get in our holiness and the more holy we become. “Let him who serves serve in the strength that God supplies so that in everything God may be glorified” (1 Peter 4:11; also see 2 Thessalonians 1:11–12).

ΕΠΙΛΟΓΗ Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΧΟΡΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΓΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΧΟΡΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ

ΑΡΑ ΟΙ ΑΓΙΑΣΜΕΝΟΙ ΟΠΩΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΑΝ ΤΟΤΕ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕ ΝΑ ΕΞΗΓΕΙ ΤΟ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΖΩΗΣ Ή ΤΟ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΖΩΗΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΟΥΣ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΦΕΡΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΦΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΛΑΒΕΙ ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ

ΕΧΟΥΝ ΑΦΑΙΡΕΣΕΙ ΙΣΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ «ΕΚΑΙΓΑΝ», ΟΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΠΙΟ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΟΤΙ ΚΑΤΕΙΧΑΝ ΚΑΙ ΔΡΟΥΣΕ-ΕΝΕΡΓΟΥΣΕ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥΣ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΩΣ ΧΟΡΗΓΟΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΩΣ ΔΙΑΤΗΡΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΦΑΙΡΕΣΑΝ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΔΩΡΟ-ΧΑΡΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ!

ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ) ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΤ. ΛΚ., ΩΣΤΕ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΟΛΟΙ

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΑΝΕΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝΙΖΕΙ ΤΗΝ «ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ» ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ, ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ, ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΗΡΥΧΘΕΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΥΡΕΩΣ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΑΡΑ ΘΑ ΕΡΧΟΤΑΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ. ΕΚΕΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΗ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΟΙ ΦΑΡΙΣΣΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΛΑΒΙΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ!

Ρωμ. 6,14          ἁμαρτία γὰρ ὑμῶν οὐ κυριεύσει· οὐ γάρ ἐστε ὑπὸ νόμον, ἀλλ᾿ ὑπὸ χάριν.

Ρωμ. 6,14                  Ετσι δε ποτέ πλέον η αμαρτία δεν θα σας υποδουλώση, διότι δεν είσθε πλέον υπό την εξουσίαν του Νομου, ο οποίος κατεδίκαζε με την αμαρτίαν, χωρίς όμως να δίδη την λύτρωσιν, αλλά ευρίσκεσθε εις την βασιλείαν της χάριτος, που δίδει συγχώρησιν, ελευθερίαν και αγιασμόν.

*******************************************************************